Storythai

วันนี้เราตื่นเองเลยน้า ไม่มีคัยปุกเราเลย เราตื่นเส็ดก้อไป ล้างหน้า แปงฟัน อาบน้า และก้อรอรถน.ร. รถน.ร.เราถึงหน้าร.ร. ตั้งแต่8.00และ แต่รถติดมากเลย กว่าจาขยับ ถึงร.ร.8.30พอดี พอไปถึงไม่น่าเชื่อเราต้องไปเดินหาเพื่อนกะไอ้ต้นตะการ(สิ่งไม่เค้ย ไม่เคย ลงลอยกานเลย) พอเจอเพื่อน ก้อให้เพื่อนพาไปหาห้อง ทีแรกไม่กล้าเข้าห้องเลยอ่า น่ากัวมาก(กัวผิดห้องแล้วหน้าแตกอ่ะนะ) จนเพื่อนต้องเดินออกมารับหน้าห้องอ่ะ เพื่อนเรานี่ใช้ได้จิงๆเตียมที่นั่งไว้ข้างๆกาน แต่มานเลือกให้เสาบังรัศมีเราซะงั้นอ่ะ ก้อมีการเลือกหัวหน้าห้องกะรองหัวหน้าอ่ะนะ รุมั้ยทีแรกเราคิดว่าเพื่อนเราได้เปน แต่ที่ไหนได้ เพื่อนเราไไม่ได้เปนหัวหน้า ก้อม่ายเปนไร อาดเปนรองก้อได้ พอไปๆมาๆอีกที ปากดว่าเราเปนรองซะงั้น o_o เปนไปได้ยางงายฟะ ฮือๆ ซวยที่สุด ซวยตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะ แต่ดีอย่างนึง เค้าให้เปนแค่เดือนเดียว เดือนหน้าก้อเปี่ยนและ และเปี่ยนไปเลื่อนๆทุกเดือนจนกว่าขจาขึ้นม.3 ดีจางเล้ย ขออทิถาน ว่าเดือนหน้าและเดือนต่อๆไปอย่าได้เปนอีกเล้ย ถึงเราจาคิดว่าวันนี้จาซาหนุกยังงาย เราก้อเตรียมใจไว้แล้วว่า คงต้องมีไรให้ผิดหวังมั่งแหละ และก้อจิงด้วย เราได้อยู่คนละห้องกะคนที่เราอยากอยู่ด้วย แต่ไม่เปนไรจาถึงว่า เปนการวัดใจอย่างหนึ่งและกานนะ ก้อดีอ่ะนะวันนี้โดยรวมๆแล้วอ่านะ รุมั้ยว่าคนที่เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกานคือคัย เอาเปนว่าเราขอออกนามแล้วกานนะ ก้อเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกะแชมป์อ่ะนะ แชมป์อยู่ห้อง4 ได้เปนหัวหน้าด้วย(ได้งายอ่ะ)วันนี้สพาภมานดูไม่ได้เลย เหมือนผีมากเลย ทั้งใต้ตาแดง ริมฝีปากแห้ง น่าเลือกให้เปนหัวหน้าห้องมั้ยอ่ะ อีกอย่างนึงรุมั้ยว่าไมเราถึงบอกว่าเปนการลองใจก้ออาย(ไอลดา)เค้าก้ออยู่ห้อง4นะจิ น่าหนุกจางเลย เอาล่ะๆถึงตอนเย็นสักทีนะเราก้อรอรถกะแก้วก่อน พอแก้วกลับไปเราก้อรอรถกะดวง เลยได้รุเรื่องต่างๆของห้อง4งาย^^ พอดวงกลับเราก้อเลยไปอยู่กะพี่บนรถ แล้วรถก้อมา วันนี้มีเด็กใหม่เพียบเลยน้า อีกอย่างเราได้อยู่ห้องเดียวกะโอมด้วย^^

วันนี้เราตื่นเองเลยน้า ไม่มีคัยปุกเราเลย เราตื่นเส็ดก้อไป ล้างหน้า แปงฟัน อาบน้า และก้อรอรถน.ร. รถน.ร.เราถึงหน้าร.ร. ตั้งแต่8.00และ แต่รถติดมากเลย กว่าจาขยับ ถึงร.ร.8.30พอดี พอไปถึงไม่น่าเชื่อเราต้องไปเดินหาเพื่อนกะไอ้ต้นตะการ(สิ่งไม่เค้ย ไม่เคย ลงลอยกานเลย) พอเจอเพื่อน ก้อให้เพื่อนพาไปหาห้อง ทีแรกไม่กล้าเข้าห้องเลยอ่า น่ากัวมาก(กัวผิดห้องแล้วหน้าแตกอ่ะนะ) จนเพื่อนต้องเดินออกมารับหน้าห้องอ่ะ เพื่อนเรานี่ใช้ได้จิงๆเตียมที่นั่งไว้ข้างๆกาน แต่มานเลือกให้เสาบังรัศมีเราซะงั้นอ่ะ ก้อมีการเลือกหัวหน้าห้องกะรองหัวหน้าอ่ะนะ รุมั้ยทีแรกเราคิดว่าเพื่อนเราได้เปน แต่ที่ไหนได้ เพื่อนเราไไม่ได้เปนหัวหน้า ก้อม่ายเปนไร อาดเปนรองก้อได้ พอไปๆมาๆอีกที ปากดว่าเราเปนรองซะงั้น o_o เปนไปได้ยางงายฟะ ฮือๆ ซวยที่สุด ซวยตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะ แต่ดีอย่างนึง เค้าให้เปนแค่เดือนเดียว เดือนหน้าก้อเปี่ยนและ และเปี่ยนไปเลื่อนๆทุกเดือนจนกว่าขจาขึ้นม.3 ดีจางเล้ย ขออทิถาน ว่าเดือนหน้าและเดือนต่อๆไปอย่าได้เปนอีกเล้ย ถึงเราจาคิดว่าวันนี้จาซาหนุกยังงาย เราก้อเตรียมใจไว้แล้วว่า คงต้องมีไรให้ผิดหวังมั่งแหละ และก้อจิงด้วย เราได้อยู่คนละห้องกะคนที่เราอยากอยู่ด้วย แต่ไม่เปนไรจาถึงว่า เปนการวัดใจอย่างหนึ่งและกานนะ ก้อดีอ่ะนะวันนี้โดยรวมๆแล้วอ่านะ รุมั้ยว่าคนที่เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกานคือคัย เอาเปนว่าเราขอออกนามแล้วกานนะ ก้อเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกะแชมป์อ่ะนะ แชมป์อยู่ห้อง4 ได้เปนหัวหน้าด้วย(ได้งายอ่ะ)วันนี้สพาภมานดูไม่ได้เลย เหมือนผีมากเลย ทั้งใต้ตาแดง ริมฝีปากแห้ง น่าเลือกให้เปนหัวหน้าห้องมั้ยอ่ะ อีกอย่างนึงรุมั้ยว่าไมเราถึงบอกว่าเปนการลองใจก้ออาย(ไอลดา)เค้าก้ออยู่ห้อง4นะจิ น่าหนุกจางเลย เอาล่ะๆถึงตอนเย็นสักทีนะเราก้อรอรถกะแก้วก่อน พอแก้วกลับไปเราก้อรอรถกะดวง เลยได้รุเรื่องต่างๆของห้อง4งาย^^ พอดวงกลับเราก้อเลยไปอยู่กะพี่บนรถ แล้วรถก้อมา วันนี้มีเด็กใหม่เพียบเลยน้า อีกอย่างเราได้อยู่ห้องเดียวกะโอมด้วย^^

พุ่งนี้ก้อจาเปิดเทอมและอ่ะ ก้อรุสึกว่า น่าตื่นเต้นมาก เหมือนเปนกานผจนพัยอย่านึงเลยนะ คิดดูนะ มานน่าซาหนุกแค่ไหน เอาตั้งแต่เช้าเลยนะ ต้องลุ้นว่ารถน.ร.จามาตอนไหน ต่อด้วยจามีเด็กใหม่ขึ้นรถมั้ย และจากนั้นจาถึงร.ร.กี่โมงนะ ไปถึงจาเข้าแถวยังน้า ถ้ายังไม่เข้าแถว เพื่อนจารอเราตามที่สันยาหรือป่าวน้า พอเจอเพื่อนเส็ดจาเปนไงต่ออ่ะ เราจาได้อยู่ห้องไรหว่า แล้วถ้าอยู่คนละห้องกะเพื่อนหนิดล่ะ จาเปนยังไง แล้วเราจามีเพื่อนใหม่มั้ย แล้วตอนกลางวันล่ะ เราจาได้ไปกินข้าวกะใคบ้างนะ แล้วต่อมาตอนเย็น เราจารอรถน.ร.กะคัยดีน้า เมื่อรุ่นพี่(ผู้หยิง)เค้าจบไปแล้วอ่ะ เห็นมั้ย เปิดเทอมวันแรกน่าหนุกแค่ไหน น่าลุ้นที่สุด มานเปนครั้งนึงในปะสบกานชีวิตเลยนะ คิดดูเราอายุแค่นี้จามีเรื่องน่าตื่นเต้นกี่คั้งนะ อยากให้ถึงพุ่งนี้เร็วๆจัง คืนนี้เราคงนอนหลับอย่างมีความสุขและอมยิ้มแน่เลย^^ แต่!!!ความคิด ความรุสึกเหล่านั้นจบสิ้นลงและไม่สามาดกลับมารุสึกอย่างนั้นได้อีกแล้ว แม่เค้าคิดว่าเราคงจานอนไม่หลับเพราะคิดมากไป และกลัวว่าลูกคิดมากวิตกจะริด ด้วยความเปนห่วงของแม่เลยปอบเราว่า อย่าคิดมาก มานก้อแค่เปิดเทอม ไม่ได้จบปรอนยาหรือไปทามงาน เรายังต้องเจอคนเดิมๆ ไม่มีไรเปี่ยนแปง เท่านั้นแหละ ความรุสึกที่น่าตื่นเต้นของเราหายไปชั่วนาทีกับคำที่แม่พูด เราเสียความรุสึกมากเพราะเราไม่ได้คิดมากเราแค่คิดว่าคนเราควนมีเรื่องน่าตื่นเต้นเข้ามาในชีวิดบ้าง เพื่อชีวิดที่มีสีสัน เราไม่โกดแม่หรอกนะ เราเข้าใจว่าเค้ารักเราเค้าถึงได้ปอบเราแบบนั้น แต่เรากลับเสียดายเพราะตอนนี้เราไม่รุสึกว่าพุ่งนี้น่าตื่นเต้นตงไหนเลย ก้อแค่เปิดเทอมเลื่อนชั้นเรียนแค่นั้นเอง ณ ตอนนี้เรารุสึกว่าเราเปนเหมือนหุ่นยนไม่มีความรุสึกถึงเรื่องตื่นเต้น ชีวิดไม่มีสีสัน ลองมองกลับไปตอนที่เราคิดว่าซาหนุกมานต่างกานเลยนะ เช่น ก้อแค่รอรถ ก้อแค่เปี่ยนห้อง ก้อแค่อาดจาเจอเพื่อนใหม่บ้าง ก้อแค่อาดต้องรอรถน.ร.คนเดียวเท่านั้นเอง ชีวิดไม่มีไรน่าตื่นเต้น T_T

วันนี้เราตื่นเองเลยน้า ไม่มีคัยปุกเราเลย เราตื่นเส็ดก้อไป ล้างหน้า แปงฟัน อาบน้า และก้อรอรถน.ร. รถน.ร.เราถึงหน้าร.ร. ตั้งแต่8.00และ แต่รถติดมากเลย กว่าจาขยับ ถึงร.ร.8.30พอดี พอไปถึงไม่น่าเชื่อเราต้องไปเดินหาเพื่อนกะไอ้ต้นตะการ(สิ่งไม่เค้ย ไม่เคย ลงลอยกานเลย) พอเจอเพื่อน ก้อให้เพื่อนพาไปหาห้อง ทีแรกไม่กล้าเข้าห้องเลยอ่า น่ากัวมาก(กัวผิดห้องแล้วหน้าแตกอ่ะนะ) จนเพื่อนต้องเดินออกมารับหน้าห้องอ่ะ เพื่อนเรานี่ใช้ได้จิงๆเตียมที่นั่งไว้ข้างๆกาน แต่มานเลือกให้เสาบังรัศมีเราซะงั้นอ่ะ ก้อมีการเลือกหัวหน้าห้องกะรองหัวหน้าอ่ะนะ รุมั้ยทีแรกเราคิดว่าเพื่อนเราได้เปน แต่ที่ไหนได้ เพื่อนเราไไม่ได้เปนหัวหน้า ก้อม่ายเปนไร อาดเปนรองก้อได้ พอไปๆมาๆอีกที ปากดว่าเราเปนรองซะงั้น o_o เปนไปได้ยางงายฟะ ฮือๆ ซวยที่สุด ซวยตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะ แต่ดีอย่างนึง เค้าให้เปนแค่เดือนเดียว เดือนหน้าก้อเปี่ยนและ และเปี่ยนไปเลื่อนๆทุกเดือนจนกว่าขจาขึ้นม.3 ดีจางเล้ย ขออทิถาน ว่าเดือนหน้าและเดือนต่อๆไปอย่าได้เปนอีกเล้ย ถึงเราจาคิดว่าวันนี้จาซาหนุกยังงาย เราก้อเตรียมใจไว้แล้วว่า คงต้องมีไรให้ผิดหวังมั่งแหละ และก้อจิงด้วย เราได้อยู่คนละห้องกะคนที่เราอยากอยู่ด้วย แต่ไม่เปนไรจาถึงว่า เปนการวัดใจอย่างหนึ่งและกานนะ ก้อดีอ่ะนะวันนี้โดยรวมๆแล้วอ่านะ รุมั้ยว่าคนที่เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกานคือคัย เอาเปนว่าเราขอออกนามแล้วกานนะ ก้อเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกะแชมป์อ่ะนะ แชมป์อยู่ห้อง4 ได้เปนหัวหน้าด้วย(ได้งายอ่ะ)วันนี้สพาภมานดูไม่ได้เลย เหมือนผีมากเลย ทั้งใต้ตาแดง ริมฝีปากแห้ง น่าเลือกให้เปนหัวหน้าห้องมั้ยอ่ะ อีกอย่างนึงรุมั้ยว่าไมเราถึงบอกว่าเปนการลองใจก้ออาย(ไอลดา)เค้าก้ออยู่ห้อง4นะจิ น่าหนุกจางเลย เอาล่ะๆถึงตอนเย็นสักทีนะเราก้อรอรถกะแก้วก่อน พอแก้วกลับไปเราก้อรอรถกะดวง เลยได้รุเรื่องต่างๆของห้อง4งาย^^ พอดวงกลับเราก้อเลยไปอยู่กะพี่บนรถ แล้วรถก้อมา วันนี้มีเด็กใหม่เพียบเลยน้า อีกอย่างเราได้อยู่ห้องเดียวกะโอมด้วย^^

พุ่งนี้ก้อจาเปิดเทอมและอ่ะ ก้อรุสึกว่า น่าตื่นเต้นมาก เหมือนเปนกานผจนพัยอย่านึงเลยนะ คิดดูนะ มานน่าซาหนุกแค่ไหน เอาตั้งแต่เช้าเลยนะ ต้องลุ้นว่ารถน.ร.จามาตอนไหน ต่อด้วยจามีเด็กใหม่ขึ้นรถมั้ย และจากนั้นจาถึงร.ร.กี่โมงนะ ไปถึงจาเข้าแถวยังน้า ถ้ายังไม่เข้าแถว เพื่อนจารอเราตามที่สันยาหรือป่าวน้า พอเจอเพื่อนเส็ดจาเปนไงต่ออ่ะ เราจาได้อยู่ห้องไรหว่า แล้วถ้าอยู่คนละห้องกะเพื่อนหนิดล่ะ จาเปนยังไง แล้วเราจามีเพื่อนใหม่มั้ย แล้วตอนกลางวันล่ะ เราจาได้ไปกินข้าวกะใคบ้างนะ แล้วต่อมาตอนเย็น เราจารอรถน.ร.กะคัยดีน้า เมื่อรุ่นพี่(ผู้หยิง)เค้าจบไปแล้วอ่ะ เห็นมั้ย เปิดเทอมวันแรกน่าหนุกแค่ไหน น่าลุ้นที่สุด มานเปนครั้งนึงในปะสบกานชีวิตเลยนะ คิดดูเราอายุแค่นี้จามีเรื่องน่าตื่นเต้นกี่คั้งนะ อยากให้ถึงพุ่งนี้เร็วๆจัง คืนนี้เราคงนอนหลับอย่างมีความสุขและอมยิ้มแน่เลย^^ แต่!!!ความคิด ความรุสึกเหล่านั้นจบสิ้นลงและไม่สามาดกลับมารุสึกอย่างนั้นได้อีกแล้ว แม่เค้าคิดว่าเราคงจานอนไม่หลับเพราะคิดมากไป และกลัวว่าลูกคิดมากวิตกจะริด ด้วยความเปนห่วงของแม่เลยปอบเราว่า อย่าคิดมาก มานก้อแค่เปิดเทอม ไม่ได้จบปรอนยาหรือไปทามงาน เรายังต้องเจอคนเดิมๆ ไม่มีไรเปี่ยนแปง เท่านั้นแหละ ความรุสึกที่น่าตื่นเต้นของเราหายไปชั่วนาทีกับคำที่แม่พูด เราเสียความรุสึกมากเพราะเราไม่ได้คิดมากเราแค่คิดว่าคนเราควนมีเรื่องน่าตื่นเต้นเข้ามาในชีวิดบ้าง เพื่อชีวิดที่มีสีสัน เราไม่โกดแม่หรอกนะ เราเข้าใจว่าเค้ารักเราเค้าถึงได้ปอบเราแบบนั้น แต่เรากลับเสียดายเพราะตอนนี้เราไม่รุสึกว่าพุ่งนี้น่าตื่นเต้นตงไหนเลย ก้อแค่เปิดเทอมเลื่อนชั้นเรียนแค่นั้นเอง ณ ตอนนี้เรารุสึกว่าเราเปนเหมือนหุ่นยนไม่มีความรุสึกถึงเรื่องตื่นเต้น ชีวิดไม่มีสีสัน ลองมองกลับไปตอนที่เราคิดว่าซาหนุกมานต่างกานเลยนะ เช่น ก้อแค่รอรถ ก้อแค่เปี่ยนห้อง ก้อแค่อาดจาเจอเพื่อนใหม่บ้าง ก้อแค่อาดต้องรอรถน.ร.คนเดียวเท่านั้นเอง ชีวิดไม่มีไรน่าตื่นเต้น T_T

วันนี้ก้อเหมือนทุกๆวันแหละนะ เซงๆนิดหน่อย แต่ใก้เปิดเทอมและ ดีเหมือนกานจาได้ไม่ต้องเลี้ยงน้อง ไม่มีไรและ แวะเข้ามาเขียนเฉยๆ

วันนี้เราตื่นเองเลยน้า ไม่มีคัยปุกเราเลย เราตื่นเส็ดก้อไป ล้างหน้า แปงฟัน อาบน้า และก้อรอรถน.ร. รถน.ร.เราถึงหน้าร.ร. ตั้งแต่8.00และ แต่รถติดมากเลย กว่าจาขยับ ถึงร.ร.8.30พอดี พอไปถึงไม่น่าเชื่อเราต้องไปเดินหาเพื่อนกะไอ้ต้นตะการ(สิ่งไม่เค้ย ไม่เคย ลงลอยกานเลย) พอเจอเพื่อน ก้อให้เพื่อนพาไปหาห้อง ทีแรกไม่กล้าเข้าห้องเลยอ่า น่ากัวมาก(กัวผิดห้องแล้วหน้าแตกอ่ะนะ) จนเพื่อนต้องเดินออกมารับหน้าห้องอ่ะ เพื่อนเรานี่ใช้ได้จิงๆเตียมที่นั่งไว้ข้างๆกาน แต่มานเลือกให้เสาบังรัศมีเราซะงั้นอ่ะ ก้อมีการเลือกหัวหน้าห้องกะรองหัวหน้าอ่ะนะ รุมั้ยทีแรกเราคิดว่าเพื่อนเราได้เปน แต่ที่ไหนได้ เพื่อนเราไไม่ได้เปนหัวหน้า ก้อม่ายเปนไร อาดเปนรองก้อได้ พอไปๆมาๆอีกที ปากดว่าเราเปนรองซะงั้น o_o เปนไปได้ยางงายฟะ ฮือๆ ซวยที่สุด ซวยตั้งแต่วันแรกเลยอ่ะ แต่ดีอย่างนึง เค้าให้เปนแค่เดือนเดียว เดือนหน้าก้อเปี่ยนและ และเปี่ยนไปเลื่อนๆทุกเดือนจนกว่าขจาขึ้นม.3 ดีจางเล้ย ขออทิถาน ว่าเดือนหน้าและเดือนต่อๆไปอย่าได้เปนอีกเล้ย ถึงเราจาคิดว่าวันนี้จาซาหนุกยังงาย เราก้อเตรียมใจไว้แล้วว่า คงต้องมีไรให้ผิดหวังมั่งแหละ และก้อจิงด้วย เราได้อยู่คนละห้องกะคนที่เราอยากอยู่ด้วย แต่ไม่เปนไรจาถึงว่า เปนการวัดใจอย่างหนึ่งและกานนะ ก้อดีอ่ะนะวันนี้โดยรวมๆแล้วอ่านะ รุมั้ยว่าคนที่เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกานคือคัย เอาเปนว่าเราขอออกนามแล้วกานนะ ก้อเราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกะแชมป์อ่ะนะ แชมป์อยู่ห้อง4 ได้เปนหัวหน้าด้วย(ได้งายอ่ะ)วันนี้สพาภมานดูไม่ได้เลย เหมือนผีมากเลย ทั้งใต้ตาแดง ริมฝีปากแห้ง น่าเลือกให้เปนหัวหน้าห้องมั้ยอ่ะ อีกอย่างนึงรุมั้ยว่าไมเราถึงบอกว่าเปนการลองใจก้ออาย(ไอลดา)เค้าก้ออยู่ห้อง4นะจิ น่าหนุกจางเลย เอาล่ะๆถึงตอนเย็นสักทีนะเราก้อรอรถกะแก้วก่อน พอแก้วกลับไปเราก้อรอรถกะดวง เลยได้รุเรื่องต่างๆของห้อง4งาย^^ พอดวงกลับเราก้อเลยไปอยู่กะพี่บนรถ แล้วรถก้อมา วันนี้มีเด็กใหม่เพียบเลยน้า อีกอย่างเราได้อยู่ห้องเดียวกะโอมด้วย^^

พุ่งนี้ก้อจาเปิดเทอมและอ่ะ ก้อรุสึกว่า น่าตื่นเต้นมาก เหมือนเปนกานผจนพัยอย่านึงเลยนะ คิดดูนะ มานน่าซาหนุกแค่ไหน เอาตั้งแต่เช้าเลยนะ ต้องลุ้นว่ารถน.ร.จามาตอนไหน ต่อด้วยจามีเด็กใหม่ขึ้นรถมั้ย และจากนั้นจาถึงร.ร.กี่โมงนะ ไปถึงจาเข้าแถวยังน้า ถ้ายังไม่เข้าแถว เพื่อนจารอเราตามที่สันยาหรือป่าวน้า พอเจอเพื่อนเส็ดจาเปนไงต่ออ่ะ เราจาได้อยู่ห้องไรหว่า แล้วถ้าอยู่คนละห้องกะเพื่อนหนิดล่ะ จาเปนยังไง แล้วเราจามีเพื่อนใหม่มั้ย แล้วตอนกลางวันล่ะ เราจาได้ไปกินข้าวกะใคบ้างนะ แล้วต่อมาตอนเย็น เราจารอรถน.ร.กะคัยดีน้า เมื่อรุ่นพี่(ผู้หยิง)เค้าจบไปแล้วอ่ะ เห็นมั้ย เปิดเทอมวันแรกน่าหนุกแค่ไหน น่าลุ้นที่สุด มานเปนครั้งนึงในปะสบกานชีวิตเลยนะ คิดดูเราอายุแค่นี้จามีเรื่องน่าตื่นเต้นกี่คั้งนะ อยากให้ถึงพุ่งนี้เร็วๆจัง คืนนี้เราคงนอนหลับอย่างมีความสุขและอมยิ้มแน่เลย^^ แต่!!!ความคิด ความรุสึกเหล่านั้นจบสิ้นลงและไม่สามาดกลับมารุสึกอย่างนั้นได้อีกแล้ว แม่เค้าคิดว่าเราคงจานอนไม่หลับเพราะคิดมากไป และกลัวว่าลูกคิดมากวิตกจะริด ด้วยความเปนห่วงของแม่เลยปอบเราว่า อย่าคิดมาก มานก้อแค่เปิดเทอม ไม่ได้จบปรอนยาหรือไปทามงาน เรายังต้องเจอคนเดิมๆ ไม่มีไรเปี่ยนแปง เท่านั้นแหละ ความรุสึกที่น่าตื่นเต้นของเราหายไปชั่วนาทีกับคำที่แม่พูด เราเสียความรุสึกมากเพราะเราไม่ได้คิดมากเราแค่คิดว่าคนเราควนมีเรื่องน่าตื่นเต้นเข้ามาในชีวิดบ้าง เพื่อชีวิดที่มีสีสัน เราไม่โกดแม่หรอกนะ เราเข้าใจว่าเค้ารักเราเค้าถึงได้ปอบเราแบบนั้น แต่เรากลับเสียดายเพราะตอนนี้เราไม่รุสึกว่าพุ่งนี้น่าตื่นเต้นตงไหนเลย ก้อแค่เปิดเทอมเลื่อนชั้นเรียนแค่นั้นเอง ณ ตอนนี้เรารุสึกว่าเราเปนเหมือนหุ่นยนไม่มีความรุสึกถึงเรื่องตื่นเต้น ชีวิดไม่มีสีสัน ลองมองกลับไปตอนที่เราคิดว่าซาหนุกมานต่างกานเลยนะ เช่น ก้อแค่รอรถ ก้อแค่เปี่ยนห้อง ก้อแค่อาดจาเจอเพื่อนใหม่บ้าง ก้อแค่อาดต้องรอรถน.ร.คนเดียวเท่านั้นเอง ชีวิดไม่มีไรน่าตื่นเต้น T_T

วันนี้ก้อเหมือนทุกๆวันแหละนะ เซงๆนิดหน่อย แต่ใก้เปิดเทอมและ ดีเหมือนกานจาได้ไม่ต้องเลี้ยงน้อง ไม่มีไรและ แวะเข้ามาเขียนเฉยๆ